Πίσω στις Τωρινές Εκθέσεις
Αστρολάβος δεξαμενή 03.03.11 - 02.04.11 

Την Πέμπτη 3 Μαρτίου εγκαινιάζoνται στην Αίθουσα Τέχνης “ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δεξαμενή” (Ξανθίππου 11, Κολωνάκι, τηλ: 210 7294342, 3, φαξ: 210 7293317, www.astrolavos.gr, gallery@astrolavos.gr, ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή: 10.30-15.00 & 18.00-21.00, Σάββατο: 10.30-15.00) η έκθεση ζωγραφικής της Έλλης Γρίβα, με τίτλο:
11 +-./...μια ιστορία αγάπης στον Ενδιάμεσο Χρόνο./
και η έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Πρασσά,  με τίτλο: “ Ιχνογραφώντας το Toπίο ”.



Η Έλλη Γρίβα, γνωστή από την έως τώρα πορεία της στον εικαστικό χώρο της χώρας μας, μέσα απ’ την πολύ ιδιαίτερη προσωπική εξπρεσσιονιστική γραφή των ζωγραφικών της έργων, καθώς και την ιδιαίτερη αγάπη της για τα installations και τις performances, παρουσιάζει τη νέα της ατομική έκθεση, η οποία με διαφορετικά μέσα και ύλες (σχέδιο, ζωγραφική, γλυπτικές κατασκευές και εγκατάσταση), θα προσεγγίσει τις βαθύτερες εννοιολογικές αναζητήσεις της καλλιτέχνιδας.

* Για την Έλλη, το facebook δεν είναι απρόσωπο. Εκεί συναντόνται οι ενέργειες μας που αναζητούν το 11./.

Το 11./ είναι μία πορεία από το 1 της μοναξιάς, στο 2 του έρωτα, στο 11 του ολόκληρου πλάσματός μας. Είναι μία ιστορία αγάπης στον ενδιάμεσο χρόνο, που καλύπτει ό,τι κάνουμε για να γεμίσουμε το κενό μας, μέχρι τη συνάντησή μας με τον Άλλο. 

Το 11./ δεν είναι μία ιδέα αλλά μία κατάσταση που υπαγορεύεται από το Άλλο - μία παρουσία από το μέλλον. Πρόκειται για μία προσέγγιση στον έρωτα, την επαφή, τη σύνδεση, το κενό, τις τρύπες μας. Είναι ένα σύμβολο για την αυτογνωσία, μία προσέγγιση του εαυτού όπως διαμορφώνεται από την επαφή μας με το Άλλο.

Το 11./ αφορά στην εξωγήινη πλευρά μας που δεν είναι ξένη, αλλά σκιερή. Ασχολείται με τη μεταφορά μας από το εδώ στο εκεί. Χωρίς να έχουν σημασία οι ρόλοι, υπάρχει η ενιαία γυναίκα (Νταλί) και ο τεμαχισμένος άντρας (Γκαλά). Τα δύο μέρη μας συνδέονται σε μία απόλυτη συγχρονικότητα, όχι στον πραγματικό χώρο και χρόνο, αλλά στην ψυχή.

Το 11./ συμβαίνει μέσα σ’ ένα διαστημόπλοιο, όπου ο χρόνος δεν υφίσταται και ο χώρος είναι αστρικός. Το διαστημόπλοιο μετεωρίζεται στον κόσμο ανεξάρτητα από αυτόν. Κινείται ανάλογα με την θέση των χεριών μας. Εκεί είναι κατάλληλοι οι δείκτες περιβάλλοντος (υγρασία και θερμοκρασία) ώστε να ευδοκιμήσει το Άλλο. Έτσι θέλουμε και μπορούμε να γίνουμε το Άλλο.

Το 11./ έχει δική του διάσταση. Το ‘δέρμα’ δεν είναι όριο, αλλά χώρος. Δεν υπάρχει ‘χρόνος’, παρά μόνο το κοσμικό υγρό. Η ‘ενθύμηση’ σημαίνει αγάπη, όπως η ‘μνήμη’ σημαίνει θάνατο. Η Έλλη εντόπισε τη λέξη «Ενθύμηση» (Remembering) στο διαδίκτυο. Η ενθύμηση είναι μία βαθιά εσωτερική γνώση ως διαίσθηση, σα να γνωρίζουμε το γενετικό υλικό του Άλλου. Ως τέτοια, η ενθύμηση δεν είναι παρά ένα φως που αναβοσβήνει.

Το 11./ φτάνει στο μαζί και το όλο. Όταν το ‘εσύ’ σημαίνει ‘εγώ’ τότε καταργούνται τα όρια αναμεταξύ ζωής και θανάτου.  Τότε γινόμαστε το 11 - ένα καινούργιο πλάσμα, εμείς ταυτόχρονοι κι ενωμένοι…

 

* Το παραπάνω κείμενο, έχει γραφεί απ’ τον ιστορικό Τέχνης, κ. Μεγακλή Ρογκάκο για τη νέα ατομική έκθεση, της Έλλης Γρίβα
** Στο πλαίσιο της έκθεσης της Έλλης Γρίβα, θα παρουσιάζεται και το πιο πρόσφατο βιβλίο της καλλιτέχνιδας, με τίτλο: «11+-. /...μια ιστορία αγάπης στον Ενδιάμεσο Χρόνο./» , που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δήγμα.









Την ίδια περίοδο στο μεσαίο επίπεδο της αίθουσας, παρουσιάζονται έργα του Γιώργου Πρασσά, σε μια έκθεση με τίτλο: Ιχνογραφώντας το Toπίο . Στη νέα του ατομική έκθεση ο καλλιτέχνης αποτυπώνει μέσα από το μινιμαλιστικό ύφος και τη γεωμετρία που χαρακτηρίζει τις συνθέσεις των έργων του, τοπία και εσωτερικούς χώρους. Πρόκειται για μια συλλογή από εικόνες με απλά μοτίβα, αποδοσμένα με έντονα πλακάτα χρώματα. Με κοινό άξονα την αναγωγή στα στοιχειώδη συστατικά της εικόνας, τα έργα με γραφισμούς, ισορροπούν ανάμεσα στην αφαίρεση και την αναπαράσταση. Μέσα απ’ την παρατήρηση και την απλή καταγραφή της καθημερινότητας, το τραπέζι, η καρέκλα, η νεκρή φύση, το εσωτερικό ενός δωματίου ή ένα καλοκαιρινό τοπίο, επανεφευρίσκονται ζωγραφικά με ποιητική διάθεση, με αίσθηση του μέτρου και της λιτότητας, που φανερώνουν τις άμεσες επιρροές της Τέχνης από τον μινιμαλισμό, την παιδική τέχνη και το κινηματογραφικό καδράρισμα. Με μια σύγχρονη αντίληψη, που χαρακτηρίζεται από την εμμονή στο βασικό, η εικαστική ματιά του καλλιτέχνη, διατρέχει τη φαντασία μας, κινητοποιώντας την, για να συμπληρώσει τις εικόνες αυτές αισθητηριακά. Τα σχεδιαστικά μέσα του καλλιτέχνη, λιτά. Δουλεύει με τα βασικά χρώματα, αφήνοντας μεγάλο μέρος του καμβά ή του χαρτιού αζωγράφιστο. Η προτίμησή του στην ακουαρέλα είναι εμφανής, στην οποία επεμβαίνει τόσο με υδατοδιαλυτά, όσο και με ακρυλικά χρώματα · με αποτέλεσμα να συμπλέκονται λεπταίσθητες χρωματικές διαφάνειες, με τους πιο δυνατούς τόνους και αποχρώσεις. Χώροι εσωτερικοί και εξωτερικοί, αντικείμενα ή μορφές, στέκονται απλά η αφορμή, για να μιλήσει ο καλλιτέχνης τη ζωγραφική γλώσσα και να ανάγει ως ουσιαστικούς πρωταγωνιστές των έργων του, το χρώμα, το σχέδιο, τη φόρμα και τη σύνθεση, με τρόπο καινοφανή και ιδιαίτερο προσωπικό στίγμα.

Διάρκεια έκθεσεων: έως Σάββατο 2 Απριλίου 2011


   Πίσω στις Τωρινές Εκθέσεις