Πίσω στις Μελλοντικές Εκθέσεις
Αστρολάβος δεξαμενή 07.10.10 - 30.10.10

Την Πέμπτη 7 Οκτωβρίου εγκαινιάζονται στην Αίθουσα Τέχνης “ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δεξαμενή” (Ξανθίππου 11, Κολωνάκι, τηλ: 210 7294342, 3, φαξ: 210 7293317, www.astrolavos.gr, gallery@astrolavos.gr, ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή: 10.30-15.00 & 18.00-21.00, Σάββατο: 10.30-15.00) η έκθεση ζωγραφικής και κατασκευών του Αντώνη Λάριου, με τίτλο: “Private Myths “ και η έκθεση ζωγραφικής της Ειρήνης Ηλιακοπούλου,  με τίτλο: “ bye-bye  “ .


Αντώνης Λάριος

¨Ο πύργος καταστρέφει τον ήλιο/  “Private Myths ¨
Στη νέα δουλειά του καλλιτέχνη τα έργα, ζωγραφικά και γλυπτικά, αποκτούν μνημειακές διαστάσεις. Θεματογραφικά, δεσπόζει ο άνθρωπος, είτε κατά μονάς, είτε σε σκηνές με συμπλέγματα μορφών και αφήγηση φανταστικών ιστοριών. Περίεργοι κόσμοι, εσωτερικοί-εξωτερικοί, εμψυχώνονται με ανθρωπόμορφες φιγούρες, που μπλέκουν με τις μορφές ζώων, πτηνών ή ψαριών, σε παιχνίδια ενός έντονα φαντασιακού κόσμου. Στα ζωγραφικά έργα, τα έντονα χρώματα εναλλάσσονται με τα σκοτεινά μαύρα και γκρι, ενώ στα γλυπτά που απεικονίζουν ανθρωπόμορφες μορφές φανταστικών ζώων, η γεωμετρία της φόρμας σε συνδυασμό με το ανατριχιαστικό ζωντάνεμα του ζώου μέσα από τα υλικά που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης, δίνουν μία αίσθηση απόλυτης εναρμόνισης με τις σύγχρονες τάσεις της Γλυπτικής.

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αναφέρει για τη δουλειά του: «Οι εικόνες μου προκύπτουν μέσα από την φαινομενολογία του γκροτέσκο, από τον Μπος ως τα αινιγματικά κολλάζ του σουρεαλισμού (Μαξ Ερνστ). Με ενδιαφέρουν η εξαντικειμενοποίηση του σώματος, ο επιδειξιασμός, η δραματοποίηση της «πληγής» με τον εξουσιαστικό τρόπο που επιλέγει η εκκλησιαστική ζωγραφική. Επιλέγω το γυναικείο σώμα στην πιο υγιή του φύση και το μετατρέπω σε «πάσχον» σώμα, για να δημιουργήσει έναν μυστικό δεσμό με τον θεατή, όχι για να τον εκβιάσει απαραίτητα με τη σοκαριστική θέαση του τραύματος – βίαιης πράξης. Επιθυμώ ο θεατής να γελάσει με τον φόβο του, όχι να συμφιλιωθεί με αυτόν αλλά να τον «επιστρέψει πίσω σε αυτόν που του ανήκει», στους γεννήτορες κάθε ταξικής φοβίας.

Με απασχολεί η αναμετάδοση της βίας με μια κλασικίζουσα μορφοπλαστική και συνθεσιακή αταραξία: αόρατα σχήματα, κίνηση-αντικίνηση, ηρεμία προσώπων, αβαθής χώρος, έμφαση στο περίγραμμα. Το ανθρώπινο σώμα εξακολουθεί να παρουσιάζεται με τρόπο νευρωτικό και με μια κίνηση «παγωμένη» σε κάποια ενέργεια ενοχική. Ο χώρος είναι σφηνωμένος ανάμεσα του, εμβληματικός, εντείνει τη βία της οπτικής πρόσκρουσης.

Επιλέγω έναν εικαστικό λόγο με στοιχεία από τη μεσαιωνική ζωγραφική γιατί αυτή έχει ως χαρακτηριστικό την ανωνυμία και κάποιους απλούς τυπολογικούς κανόνες που την καθιστούν οικουμενική. Ήταν η Τέχνη, θα λέγαμε σε εικαστικό επίπεδο μιας επιτυχούς «παγκοσμιοποίησης», όπου το Δυτικό και το Ανατολίτικο στοιχείο εναρμονίζονταν σε μια κοινή γλώσσα. Επιλέγω το γκροτέσκο, από την άλλη γιατί κινείται σε ένα παράλληλο χρονικό σύμπαν, μεταϊστορικό και αντανακλά την ηθική αστάθεια κάθε εποχής, κάθε κοινωνίας που χτίζει και γκρεμίζει συνεχώς τους μύθους της ».

 






Ειρήνη Ηλιακοπούλου

Ο τίτλος: “bye-bye”, της νέας ατομικής έκθεσης της καλλιτέχνιδας, αποτελεί μια συμβολική αναφορά στις αλλαγές της ζωής μας, στην ενηλικίωση-ωρίμανση και κατά συνέπεια στους αποχαιρετισμούς που καλούμαστε να κάνουμε ανά περιόδους, αναγκαίους για την εξελικτική της πορεία, καθώς και  στα συναισθήματα που διακινούνται εξ’ αιτίας αυτών των αλλαγών.  Συγχρόνως ο τίτλος “bye-bye”  παραπέμπει στην απλότητα της καθημερινότητας, μετατρέπεται σε ένα 'φυσικό' αναμενόμενο και αποδυναμώνει τη βαρύτητα των συναισθημάτων  του  αποχαιρετισμού.
  Στα έργα, πρωταγωνιστές-σύμβολα όλης αυτής της διαδικασίας-πορείας είναι τα Παιδιά. Η εικαστική πρόταση, που εξισορροπεί την αντίθεση ανάμεσα στη σοβαρότητα ή και τη μελαγχολία που διαφαίνεται στο βλέμμα των παιδιών, σε αντιδιαστολή με την, από διαφορετική οπτική, παραμυθένια αποτύπωση του σώματος και του περιβάλλοντος χώρου στον οποίο εντάσσονται, σηματοδοτεί τις δύο όψεις της διαδικασίας του αποχαιρετισμού, και κατ’ επέκταση των αλλαγών. Έτσι, μέσα από μία σφαιρική-ολοκληρωμένη εικαστική και ψυχική αντίληψη, καταλαγιάζει η ένταση, διευκολύνεται η διαχείριση των συναισθημάτων, γίνεται το επόμενο βήμα.
Μορφές  με έκφραση ενήλικης σοβαρότητας,  αυστηρότητας,  μελαγχολίας, ηρεμίας, γνώσης, και δύναμης, σε αντίθεση  με την παιδικότητα, την  αθωότητα, την τρυφερότητα, την απλότητα της σκέψης,  που παραπέμπει η αναφορά στην παιδική ηλικία, αποδίδουν στο περιεχόμενο αφ’ ενός την πολυπλοκότητα και τα διαφορετικά μεγέθη των  πεδίων των συναισθημάτων και αφ’  ετέρου  τις σχέσεις αντίθεσης ή σύμπλευσης που αυτά έχουν μεταξύ τους.
Οι μορφές  είναι μία  σπουδή πάνω στην αναγνώριση και διαχείριση των αρχέγονων συναισθημάτων και χαρακτηριστικών της ανθρώπινης φύσης, μέσα από μία φιλοσοφική περιήγηση βασισμένη στον Υπαρξισμό και την ψυχαναλυτική θεώρηση περί ασυνειδήτου.
Η όλη διαδικασία και το αποτέλεσμα του έργου  μοιάζει να μας καλεί να κοιτάξουμε κατάματα τη ζωή και τη φθαρτότητα της ύπαρξης και να απελευθερωθούμε αντέχοντας αυτή τη γνώση.

 

Διάρκεια εκθέσεων : έως Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010.


   Πίσω στις Μελλοντικές Εκθέσεις