Πίσω στις τωρινές εκθέσεις
Αστρολάβος δεξαμενή 29.09.09 - 31.10.09

Την Τρίτη 29 Σεπτέμβρη εγκαινιάζονται στην Αίθουσα Τέχνης “ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δεξαμενή” (Ξανθίππου 11, Κολωνάκι, τηλ: 210 7294342, 3, φαξ: 210 7293317, www.astrolavos.gr, gallery@astrolavos.gr, ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή: 10.30-14.00 & 18.00-21.00, Σάββατο: 10.30-15.00), η έκθεση ζωγραφικής και κατασκευών του Νικόλα Μπλιάτκα με τίτλο:  " Dirty Paradise " (στο κάτω επίπεδο της αίθουσας) και η έκθεση ζωγραφικής της Άννας Λέκκα με τίτλο:  "Sugar, water, apples" (στο μεσαίο επίπεδο).






Στο έργο του Νικόλα Μπλιάτκα η φύση είναι παρούσα και τα στοιχεία της αποτελούν γνώριμα συστατικά της έρευνάς του στο εικαστικό πεδίο. Οι μεταμορφώσεις τους παίρνουν κάθε φορά ευφάνταστες διατυπώσεις και αρθρωτά o καλλιτέχνης καταλήγει σε μια ιδιαίτερη μορφοπλαστική διαδικασία ή σε ιδιαίτερα μορφοπλαστικά αποτελέσματα.
Η ιστορικότητα, η μνήμη και η λήθη της ιστορίας, αλλά και το υπόμνημά της στο σήμερα, αποτελούν προσφιλή άξονα για τη στήριξη του έργου του. Ο Παράδεισος, ο περίκλειστος κήπος με τα λογής λογής πλάσματα, με τα φυτά και τα δέντρα του, που παίρνουν εξέχουσα θέση στις συνθέσεις των έργων αυτών, δίνουν την ευκαιρία να ξεδιπλωθούν εικόνες με μορφοπλαστικά χαρακτηριστικά και τεχνικές τέτοια, που φανερώνουν τη βαθιά γνώση της τέχνης άλλων λαών, πολιτισμών και διαφορετικών περιόδων της Ιστορίας της Τέχνης. Η άπω Ανατολή, η μεσαιωνική και βυζαντινή εικονογραφία, χρησιμοποιούνται για να αναδειχθεί με σύγχρονο τρόπο, το ιδεολογικό περιεχόμενό τους. Τα φυτά ζουν τη δική τους ύπαρξη μέσα από το χέρι του καλλιτέχνη, τα πουλιά υπάρχουν στον ά-τοπο και ά-χρονο  χωροχρόνο, ανήσυχα στη φαινομενική τους ηρεμία, καραδοκώντας την κατάλυσή της. Τμήματα ειδυλλιακών τοπίων του νου αποδοσμένα μέσα από τις αντανακλάσεις τους στο νερό, δροσερά κομμάτια εδάφους σε ποικίλες χρωματικές στιγμές, συνδιαλέγονται με χρυσοποίκιλτες εκδοχές του Παραδείσου ως φως -φύλλο χρυσού-, καθώς και με σύμβολα του δέντρου της ζωής από διαφορετικούς πολιτισμούς, προβάλλοντας τελικά την έννοια της ομορφιάς και της δομημένης τάξης. Όλα αυτά σε κάποια έργα της ενότητας αυτής καταλύονται (αναιρούνται) από έναν ά-σχημο μεταλλικό γραφισμό, που λειτουργεί ως σπίλωμα, χειρονομία εξπρεσσιονιστική πάνω από τη σύνθεση, καλύπτοντας μάλιστα τμήμα της. Ο γραφισμός εδώ γίνεται το αντικείμενο, το πρόδηλο, κάνοντας την ομορφιά να υποχωρήσει σε δεύτερο επίπεδο και να θέσει ερωτηματικά για τις σχέσεις του ωραίου και του αμορφοποίητου, του τυχαίου και του οργανωμένου σύμπαντος. Τα όρια της βεβαιότητας και της πίεσης μετατρέπονται σε αμφιβολία. Ποιος λέρωσε τον παράδεισό μου; Η καταστροφή-απώλεια από κατά βάση ανθρώπινες πράξεις και αμέσως μετά η φυγή, απόλυτα ανθρώπινη αδυναμία, ενυπάρχουν εικαστικά στο μεγάλων διαστάσεων έργο του Μπλιάτκα, στο οποίο μέλη δέντρων αποδίδονται με τρόπο τέτοιο που αναιρεί συχνά τη φαινομενική αρμονία. Λουλούδια μετατρέπονται σε κόκκινη, βίαιη χειρονομία και σταδιακά από έργο σε έργο η μετάβαση από το φως στο σκοτάδι είναι εμφανής. Ο άνθρωπος με μια αναδρομή στην παιδική του ηλικία τείνει να φύγει σε άγνωστο, πιθανόν μη-ύπαρκτο, φαντασιακό χώρο-χρόνο,  για να συνεχίσει να ζει.








Η Άννα Λέκκα (την ίδια περίοδο στο μεσαίο επίπεδο της γκαλερί), παρουσιάζει ατομική έκθεση ζωγραφικής, με τίτλο: "Sugar, water, apples". Με μία πανδαισία φλούο χρωμάτων στην παλέτα της, η καλλιτέχνης αποτυπώνει χώρους εσωτερικούς, του σπιτιού, της καθημερινότητάς μας, ιδωμένους θα έλεγε κανείς μεσ' απ' τα  μάτια μικρού παιδιού. Οι εσκεμμένα έντονες εξπρεσσιονιστικές παραμορφώσεις στις φόρμες-σχέδιο των στοιχείων του χώρου του σπιτιού, δίνουν νέες ανθρωπόμορφες όψεις στον άψυχο αυτό κόσμο. Ντουλάπια, καναπέδες, μπανιέρες, κομοδίνα, κουζίνες, μοιάζει να χορεύουν σ' ένα χορό χαρούμενο, με μουσική υπόκρουση απ' ευθείας βγαλμένη από παιδικά τραγούδια.
Η καλλιτέχνης δίνει μέσω της ζωγραφικής τους απεικόνισης, οντότητα και αξία σε κάθε τι φαινομενικά "ασήμαντο" που την περιτριγυρίζει. Ο χώρος που μας περιβάλλει γίνεται ο πρωταγωνιστής μιας σχεδόν αφελούς, παιγνιώδους αφήγησης, με σκοπό και πρόθεση την αφύπνιση αφημένων, ξεχασμένων αξιών απ' τον εσωτερικό μας κόσμο. Οι χώροι – εσωτερικά, μοιάζει ν' αντικατοπτρίζουν το εσώτερό μας είναι, με κυρίαρχη την ανάγκη για τρυφερότητα και θαλπωρή. Η προσέγγιση του "έξω" κόσμου, της πραγματικότητας, της ύλης, μεσ' απ' την αρχέγονη παιδική ματιά. Η καλλιτεχνική ματιά δεν θεωρεί τίποτα δεδομένο, ανακαλύπτει τον κόσμο από την αρχή. Η ζωγραφική  ηλεκτρισμένη, χειρονομιακή, με γραφές που περιπλέκονται σαν μουτζούρες που κατά λάθος έπεσαν στον λευκό καμβά, με τα πολύχρωμα λαδοπαστέλ να επιζωγραφίζουν τα φωσφορίζοντα ζωντανά ακρυλικά χρώματα και να αναδεικνύουν τη συνομιλία του χρώματος, με το φως. Η ζωγραφική ως δράση, ως μνήμη, ως σημείωση. Ο γραπτός λόγος, που σε δεύτερο συχνά επίπεδο στα έργα της ενότητας αυτής συνοδεύει τον ζωγραφικό, έρχεται να καταγράψει – αναδείξει κρυφές επιθυμίες, τη μοναξιά, αλλά και την έκδηλη ανάγκη για ό,τι πιο οικείο, ζεστό, τρυφερό.. σαν μέσ' από ένα βάζο γεμάτο μαρμελάδα, ψηλά εκεί στο ράφι.





Διάρκεια εκθέσεων: έως Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009.


   Πίσω στις τωρινές εκθέσεις