Πίσω στις τωρινές εκθέσεις
Αστρολάβος δεξαμενή 28.04.09 - 16.05.09
Την Πέμπτη 7 Μαΐου εγκαινιάζονται στην Αίθουσα Τέχνης “ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δεξαμενή” (Ξανθίππου 11, Κολωνάκι, τηλ: 210 7294342, 3, φαξ: 210 7293317, www.astrolavos.gr, ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή: 10.30-14.00 & 18.00-21.00, Σάββατο: 10.30-15.00), η έκθεση ζωγραφικής της Στέλλας Μελετοπούλου, με τίτλο: « Modern Aesthetics » (κάτω επίπεδο) και η έκθεση ζωγραφικής του Ηλία Παπανικολάου, με τίτλο: « Ενατένιση ».




Τα έργα της Μελετοπούλου που θα παρουσιαστούν στην έκθεση, χωρίζονται σε δύο ενότητες, τα Τοπία και τα Ανθρωποκεντρικά έργα. Στην πρώτη ενότητα, παρουσιάζονται Τοπία απεικονισμένα με μία σύγχρονη, μεταμοντέρνα αισθητική. Τοπία αμφίσημα, όπου η αστική αρχιτεκτονική εμπλέκεται με το φυσικό τοπίο, μέσω μιας σύνδεσης είτε άμεσης, κάτω από το πρίσμα της εισχώρησης των μοτίβων  του ενός χώρου στον άλλο, είτε έμμεσης, καθώς χρωματικές επιφάνειες με ματιέρες και απόδοση που παραπέμπει σε στοιχεία του φυσικού τοπίου (γρασίδι, θάλασσα, ουρανός), υπεισέρχονται στην απόδοση του αστικού τοπίου σαν αρχιτεκτονικές φόρμες. Τοίχοι που θυμίζουν ουρανούς, πισίνες που μοιάζουν με θάλασσες, ανοίγματα σε εσωτερικά, τα οποία προσομοιάζουν λυρικά με κάποια μακρινά φυσικά τοπία, προσδίδουν έναν αέρα αμφισημίας και μεταφυσικής στην απόδοση του χώρου. Ενός χώρου που δεν είναι προφανές αν πρόκειται για εσωτερικός ή εξωτερικός χώρος. Από σχεδιαστική άποψη, η σχηματοποίηση και η απόλυτη γεωμετρία των αρχιτεκτονικών στοιχείων, απαλύνεται, γλυκαίνει από την ποιητική ατμοσφαιρικότητα της χρωματικής γκάμας της καλλιτέχνιδας. Διαφορετικοί τόνοι του μπλε-γαλάζιου του ουρανού και της θάλασσας, εμπλέκονται με τα γλυκά μωβ και σωμόν χρώματα των τοίχων και με τα σκούρα και ανοιχτά πράσινα του φυσικού τοπίου, σε επιφάνειες έντονα προοπτικές, ενώ κάποια πιο θερμά χρώματα υπεισέρχονται στις συνθέσεις της καλλιτέχνιδας μεμονωμένα και σε μικρότερη έκταση σε μοτίβα περισσότερο διακοσμητικά, όπως μια καρέκλα, δυο λουλούδια ή κάποιες πεταλούδες που πετούν στο εσωτερικό ενός δωματίου.





Η καθαρότητα και η λιτότητα της φόρμας και του περιγράμματος και η έμφαση στη γεωμετρία, χαρακτηρίζουν και τα ανθρωποκεντρικά της έργα, τα οποία χωρίζονται σε δύο ενότητες. Στα έργα εκείνα, των οποίων η γραφή είναι περισσότερο εξπρεσιονιστική, με ήσυχους, γαιώδεις τόνους - τα έργα αυτά συχνά δουλεύονται και με κάρβουνο και επικολλήσεις ριζόχαρτου επάνω στον καμβά δημιουργώντας ανάγλυφες επιφάνειες και ματιέρες -, και στη δεύτερη ενότητα των ανθρωποκεντρικών της έργων, η οποία χαρακτηρίζεται απ’ την καθαρότητα της γραφής και τις έντονες αναφορές στην φωτογραφική – ποπ απόδοση του πορτρέτου και τα οποία παραπέμπουν σε ένα νέο-ποπ ζωγραφικό υπερρεαλιστικό ιδίωμα.
Συνολικά το έργο της Μελετοπούλου διέπει μια προσωπική ματιά οράσεως και απόδοσης του κόσμου που μας περιβάλλει. Μια “νέα” διάσταση της πραγματικότητας με αναφορές τόσο στην ελληνική όσο και στην ευρωπαϊκή Τέχνη του Μοντερνισμού, αλλά και στις τάσεις της Σύγχρονης Τέχνης.








Την ίδια περίοδο, στο μεσαίο επίπεδο της γκαλερί, παρουσιάζεται η νέα ατομική έκθεση του Ηλία Παπανικολάου, με τίτλο: «Ενατένιση». Πρόκειται για έργα ζωγραφικά σε καμβά ή χαρτί, στα οποία ο καλλιτέχνης αποδίδει το ελληνικό φυσικό τοπίο, με διάθεση μακροσκοπικής ενατένισης. Τα έργα αλλού μονοχρωματικά, σχεδιαστικά και αλλού με χρώμα, χαρακτηρίζονται από τη μικρογραφική αποτύπωση του τοπίου, κάτω από τις επιρροές της Βυζαντινής Τέχνης, στην προοπτική του κυρίως απόδοση. Η μικροσκοπική αντίληψη συνδυάζεται με την μακροσκοπική ενατένιση. Και οι δύο, υφολογικά, αποδίδονται με τη λεπτεπίλεπτα ευαίσθητη γραμμή του στυλό bic ή τις λεπτές πινελιές του χρώματος. Ο ζωγράφος καταγράφει άλλοτε εκ του μακρόθεν, την πολυπλοκότητα και την εναλλαγή των φυσικών στοιχείων του τοπίου και άλλοτε από πολύ κοντά, τις λαβυρινθώδεις σχέσεις των φυλλωμάτων ενός δέντρου. Η ελιά, η συκιά, οι διακλαδιζόμενοι κορμοί τους και τα πυκνά φυλλώματα, αναδύουν μια νέα γεωμετρία με έμφαση στη σχεδιαστική σχηματοποίηση και την ποιητική – λυρική απόδοση. Τα χρώματα που κυριαρχούν στις συνθέσεις του καλλιτέχνη, είναι επίσης χαρακτηριστικά του ελληνικού φωτός και χρώματος – το λευκό, το μπλε και σε δεύτερο επίπεδο το κίτρινο, το καφέ και το πράσινο, δημιουργούν έντονα την ατμόσφαιρα του ελληνικού νησιωτικού τοπίου, της θαλασσινής αύρας, της ηρεμίας, της γαλήνης, των κάμπων και των ανοιχτών οριζόντων. Η πολλαπλότητα και πολυπλοκότητα στην απόδοση των φυσικών στοιχείων, εναλλάσσονται με τον απόλυτο μινιμαλισμό και την απλότητα στην απόδοση των οικοδομημάτων.





Ο ίδιος ο καλλιτέχνης λέει για τη δουλειά του: “ Αν σταθείς κάπου ψηλά και παρατηρήσεις τον κόσμο, μπορεί να γίνεις μάρτυρας μιας απόλυτης οπτικής σύνθεσης. Όλα μοιάζουν ακίνητα...σταματημένα. Νομίζεις ότι ο χρόνος κάπου έχει ξεχαστεί. Οι άνθρωποι φαίνονται μικροσκοπικοί ή δε διακρίνονται καν. Τα σπίτια, τα χωράφια, οι δρόμοι συντονίζονται σε μία ρυθμική ενότητα που δεν εξετάζει διαχωρισμούς, όρια ή συνθήκες… ομορφιά παντού! Η ελευθερία που βιώνεις όταν ατενίζεις τα πράγματα από ψηλά έχει να κάνει με την ανάγκη ν’ αποστασιοποιηθείς ή ν’ αποτραβηχτείς από τα της καθημερινότητας. Την ανάγκη να ξεκουράσεις τη συνείδησή σου απ’ το να λάβει θέση απέναντι σε παράλογες ανθρώπινες συμπεριφορές και ιδέες κοινωνικού, πολιτικού ή άλλου χαρακτήρα. Πάντοτε όταν ανεβαίνω οπουδήποτε ψηλά, αυτοπροσδιορίζομαι από την αρχή και διαπιστώνω νοήματα και ματαιότητες.. “




Διάρκεια εκθέσεων: από Τρίτη 28 Απριλίου, έως Σάββατο 16 Μαΐου 2009.

   Πίσω στις τωρινές εκθέσεις