Πίσω στις περασμένες εκθέσεις
 
   Αστρολάβος δεξαμενή - 05.10.06 - 31.10.06

Την Πέμπτη 5 Οκτώβρη 2006 , εγκαινιάζονται στην A ίθουσα T έχνης «ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δεξαμενή» δύο ατομικές εκθέσεις: η έκθεση ζωγραφικής με τίτλο: « Ουτοπίες » της Φανής Δαμιανάκη (στο κάτω επίπεδο της αίθουσας) και η έκθεση επίτοιχων κατασκευών και βίντεο- animation της Έρης Σουρούνη (στο μεσαίο επίπεδο της αίθουσας).

Η Φανή Δαμιανάκη θα παρουσιάσει μια σειρά έργων μικτής τεχνικής μεγάλων κυρίως διαστάσεων και μία σειρά σχεδίων, με κοινό θεματογραφικό άξονα, που άπτεται της Σύγχρονης Τοπιογραφίας. Τα έργα της χαρακτηρίζονται από το συνδυασμό αφαιρετικότητας και αναπαράστασης. Η καλλιτέχνης, με χρώματα ιμπρεσσιονιστικά που διαχέονται το ένα μέσα στο άλλο, προσδίδει στο φόντο των τοπίων έντονη ατμοσφαιρικότητα και ονειρικό χαρακτήρα. Στις απαλές διαβαθμίσεις τονικότητας και τις διαχύσεις και εγχύσεις του ενός χρώματος στο άλλο, που παραπέμπουν τόσο στα έργα των πρώτων ιμπρεσσιονιστών του τέλους του 19 ου αιώνα, αλλά και στη δουλειά σύγχρονων καλλιτεχνών όπως ο Ch e rel , η Δαμιανάκη παρεμβάλλει νύξεις αστικών τοπίων, αλλά και πόλεων που διαθέτουν έντονα σουρεαλιστικό χαρακτήρα. Τα κτίρια, ζωγραφίζονται με κάρβουνο κατά το περίγραμμά τους και συχνά είναι αρκετά δυσδιάκριτα, σαν για να αποτελέσουν νύξεις φανταστικών τόπων. Οι μικρογραφικά αποδοσμένες λεπτομέρειες, αλλά και τα τμηματικά αζωγράφιστα στοιχεία τους, κάνουν τους τόπους αυτούς να μοιάζει σαν να προέρχονται από το υπερπέραν ή από άλλες παλαιότερες - μυθικές, ονειρικές εποχές.

Το ενδιαφέρον στα ζωγραφισμένα τοπία της Δαμιανάκη δεν είναι το τι, ούτε το πώς, παρά τις: αισθητική πληρότητα και ζωγραφική δεινότητα, που χαρακτηρίζουν τη δουλειά της καλλιτέχνιδας. Ο βασικός πόλος έλξης, είναι το συναίσθημα, η συγκίνηση, η αίσθηση ή οι αισθήσεις που δημιουργούν στο θεατή. Μοναχικές διαδρομές, παλλόμενες πραγματικότητες, το άγνωστο ή κάποια απρόσιτη ηρεμία, κόσμοι απόκοσμοι που δημιουργούν διαφορετικές « Ου-τοπίες ». Αγγίζουν τα όρια του ονείρου ; Του παραμυθιού ; Γέφυρες και τρένα που αιωρούνται ψηλά πάνω από το έδαφος, πύργοι και κάστρα ή πόλεις που αχνοφαίνονται και στοιχειώνουν απομακρυσμένους λόφους, σκάλες ατελείωτες που δεν ξέρει κανείς από πού ξεκινούν ή που καταλήγουν, αψιδοειδή παράθυρα και πόρτες σε χώρους αμφίσημους εσωτερικούς - εξωτερικούς. Τι είναι πραγματικότητα και τι όνειρο ή φαντασία; Η καλλιτέχνης δεν επιδιώκει να δώσει την απάντηση. Τα έργα της είναι εδώ για να δείξουν ότι μέσα σε κάθε βεβαιότητα του δικού μας κόσμου, υπάρχει ένα κρυμμένο δίλημμα. Και το σημαντικό είναι αυτό να αποκαλυφθεί.


Η Έρη Σουρούνη , θα παρουσιάσει μια ενότητα επίτοιχων κατασκευών από σύρμα και μία βιντεοπροβολή. Και τα δύο αυτά διαφορετικά εκφραστικά μέσα όμως, αποτελούν διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας ουσιαστικά αναζήτησης της καλλιτέχνιδας, η οποία έχει ως βάση της το σχέδιο, τη γραμμή, το σημείο - τα πρωταρχικά δηλαδή στάδια της απεικόνισης και έκφρασης. Στις κατασκευές, η γραμμή από σύρμα που χρησιμοποιεί η καλλιτέχνης, έχει ταυτοχρόνως δισδιάστατο και τρισδιάστατο χαρακτήρα. Το σκίτσο βγαίνει από το χαρτί, τελάρο, τοίχο, στο χώρο και ανάλογα με την οπτική γωνία και το φωτισμό εντείνεται η όποια παραμόρφωση.

Το σχέδιο βγαίνει έξω από το τελάρο, με μία απλότητα και δύναμη ταυτοχρόνως. Η κίνηση της γραμμής, η ελευθερία, η ρευστότητα παραπέμπουν σε ένα γρήγορο σκίτσο που τείνει στη μονοκοντυλιά. Η ουσία του απεικονιζόμενου αντικειμένου είναι το ζητούμενο, και όχι επ' ουδενί η λεπτομερής πιστή απεικόνισή του.

Πρωτεύον είναι το παιχνίδι της ίδιας της γραμμής και όχι η ρεαλιστική αναπαράσταση. Κάποιοι παρομοιάζουν τις γραμμές στα έργα της Σουρούνη με ζωγραφικά ιδεογράμματα. Με τη μόνη διαφορά ότι στα ιδεογράμματα απαιτείται πειθαρχία και καλλιγραφία, ενώ εδώ το σχέδιο λειτουργεί σαν μια γρήγορη και άναρχη σημείωση. Οι διαφορετικοί άξονες-γραμμές, δημιουργούν ιστούς-σχέδια ρευστά, προσωρινά, που μοιάζουν απ' τη μια στιγμή στην άλλη έτοιμα ν' αλλάξουν να μεταμορφωθούν σε κάτι άλλο.

Η κίνηση και εναλλαγή της γραμμής και κατ' επέκταση του σχεδίου, της φόρμας και τελικά της συνολικής παράστασης καθίσταται πιο ευνόητη στη βιντεοπροβολή- animation που παρουσιάζει η καλλιτέχνιδα στην έκθεση. Στις εικόνες αυτές, η συνεκτική σύνδεση των διαφορετικών φάσεων-όψεων ενός μοτίβου, δημιουργεί την ψευδαίσθηση μιας άλλοτε ανεπαίσθητης και άλλοτε εντονότερης κίνησης-παραμόρφωσης, σε δύο διαφορετικές παραστάσεις. Στην πρώτη απεικονίζεται η διαγώνια κίνηση ενός ποδηλάτου στον χώρο, ενώ στη δεύτερη οι εναλλαγές ενός τοπίου. Στην Ιστορία της Τέχνης πολλοί είναι οι καλλιτέχνες μεταξύ των οποίων και σημαντικές μορφές της Τέχνης, όπως ο A . Calder και ο P . Picasso , που ασχολήθηκαν με το ευτελές εκ πρώτης όψεως αυτό αντικείμενο του απλού και απέριττου σχεδίου, που παραπέμπει στη μονοκοντυλιά. Η δουλειά της Έρης Σουρούνη, στην κατεύθυνση αυτή, διαπνέεται από ένα σύγχρονο πνεύμα και ένα πολύ προσωπικό ύφος.

Διάρκεια εκθέσεων έως: 31 Οκτωβρίου 2006

   Πίσω στις περασμένες εκθέσεις