Πίσω στις περασμένες Εκθέσεις
 
   Αστρολάβος δεξαμενή

Την Παρασκευή 17 Μαρτίου εγκαινιάζεται στην Αίθουσα Τέχνης «ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ δεξαμενή» (Ξανθίππου 11, Κολωνάκι, τηλ:210 7294342,3, fax:210 7293317, www.astrolavos.gr). διπλή έκθεση των Παναγιώτη Αλεξίου (στο κάτω επίπεδο) και Χριστίνας Παπαγεωργίου (στο μεσαίο επίπεδο).
Τα έργα του Αλεξίου - έργα ζωγραφικά - μιλούν για την χαρά της ζωής και τη χαρά της δημιουργίας.

Πολύχρωμα εσωτερικά δωματίων, αποδοσμένα με χρώματα ονειρικά - μη ρεαλιστικά- δημιουργούν περιβάλλοντα οικεία στο μάτι.

Οι αποχρώσεις του μπλε, του ροζ, του λιλά και του μωβ σε μεγάλες επιφάνειες καθαρού χρώματος, τοποθετημένες η μια δίπλα στην άλλη, βάφουν χρωματικά όχι μόνο τους τοίχους των εσωτερικών χώρων, αλλά και τα μικρότερα ή μεγαλύτερα αντικείμενα, καθώς και τις λιγοστές μορφές που εμψυχώνουν τους χώρους αυτούς. Το παιχνίδι των αντιθέσεων πέραν των χρωμάτων, επεκτείνεται και στο επίπεδο της πινελιάς. Οι πολύ πλατιές πινελιές και οι ευρείες επιφάνειες κάποιων χρωμάτων, αντιπαρατίθενται έντονα, με κάποια σχεδόν μικρογραφικά αποδοσμένα διακοσμητικά μοτίβα, στοιχεία του χώρου ή αντικείμενα, όπως λάμπες, κουτιά από καραμέλες, σελίδες σημειωματάριου ή περιοδικά, βάζα με λουλούδια και φλιτζάνια του καφέ. Τα στοιχεία που συνθέτουν τα περιβάλλοντα αυτά, είναι στοιχεία απλά, καθημερινά, οικεία. Διαχέονται το ένα μέσα στο άλλο, καθώς τα χρώματά τους συμπλέκονται και διαχέονται το ένα μέσα στο άλλο. Περιγράμματα δεν υπάρχουν, αλλά ούτε και ευθείες γραμμές. Ο ονειρικός αυτός μικρόκοσμος, συμπαγής και ασταθής συγχρόνως, ανθρώπινος και ατελής, είναι ένας κόσμος. καθαρά ζωγραφικός. Και τελικά η ζωγραφική δημιουργεί περισσότερο ψευδαισθήσεις χώρου. Τα πάντα δημιουργούνται από χρώμα και χάνονται μέσα στο χρώμα. Αντικείμενα ή τμήματα αντικειμένων, όπως μια πλάτη ή ένα πόδι καρέκλας, ένα μέρος τοίχου ή μια από τις γωνίες που κρέμεται στο εσωτερικό ενός δωματίου, το χερούλι μιας κούπας του καφέ, ένα τμήμα χαλιού ή το εσωτερικό ενός καναπέ χάνονται μέσα σε άλλα στοιχεία, ακολουθώντας μια σύγχρονη διαδικασία ζωγραφικού "non - finito". Οι χρωματικές επιλογές του καλλιτέχνη, η ρευστή και σταθερή πινελιά του, η ανάλυση του χρώματος επάνω στον καμβά, οι μετατροπές και μεταβάσεις που δέχονται τα χρώματα στη ζωγραφική διαδικασία βασίζονται σε οπτική και όχι σε διανοητική επιλογή. Αν και όπως λέει ο ίδιος ο καλλιτέχνης «Κανείς δε μπορεί να σταματήσει το νερό που τρέχει σε αφθονία. Τα συναισθήματα είναι αυτά που κατακλύζουν το έργο. Η ζωγραφική επιφάνεια δείχνει απλά το πέρασμα αυτών των συναισθημάτων. Απλά η αφθονία τους τα δείχνει σαν να είναι σταματημένα. Η αλήθεια όμως είναι ότι κινούνται», ο στόχος όμως και το αποτέλεσμα είναι τελικά η ίδια η ζωγραφική και η προσέγγισή της μέσα από δημιουργικές διαδικασίες εσωτερικής ομορφιάς.

Η Χριστίνα Παπαγεωργίου θα παρουσιάσει στο μεσαίο επίπεδο της αίθουσας, ένα έργο - εγκατάσταση στο χώρο, με τίτλο: «Parachute Grass». Γρασίδι φτιαγμένο από ύφασμα αλεξίπτωτου, διαδρομές από ξύλινα δάπεδα διαμερισμάτων, τεχνητός φωτισμός από φούρνο και ρούχα από νάιλον -συσκευασίας, κολλημένα στον τοίχο, συνθέτουν μια ετεροτοπία – a non place -, έναν χώρο στον οποίο θα κινηθεί ο θεατής της έκθεσης. Το Parachute Grass είναι η συγκέντρωση πολλών επιμέρους χώρων, που έχουν αποσπαστεί από το πρωταρχικό, αυθεντικό περιεχόμενό τους και συνθέτουν ένα περιβάλλον παράδοξο. Στο περιβάλλον αυτό, οι ιεραρχίες της τάξης και της δύναμης δεν είναι σταθερές, αλλά έχουν την ικανότητα να μεταλλάσσονται συνεχώς, παράγοντας random patterns που μεταβάλλουν την χωροταξική οργάνωση και διακόπτουν την εμπειρία και κατασκευή μιας σταθερής ταυτότητας.

Η κίνηση των ανθρώπων στο χώρο του Parachute Grass μοιάζει με τη σημασιοδότηση μιας αέναης πραγματικότητας. Μια αδιάκοπη αλληλενέργεια που συνθέτει διαφορετικά, αντιφατικά συχνά, κομμάτια πληροφοριών. Ο Μ. Heiddegger στο βιβλίο του "Building, Dwelling and Thinking", συνδέει το χώρο με «ένα μέρος που έχει καθαριστεί και ελευθερωθεί - κατάλληλο για εγκατάσταση και κατοικία», κάνοντας τον διαχωρισμό ανάμεσα σε ένα ακατάλυπτο μέρος και σε έναν κατοικημένο χώρο. Το πυκνό χορτάρι μέσα στο Parachute Grass επιμένει να συντηρεί την αγριότητα και την αταξία, παγιδευμένη μέσα σε ένα δωμάτιο.

Διάρκεια έκθεσης ως: 7 Απριλίου 2006.

   Πίσω στις περασμένες Εκθέσεις