Πίσω στις Τωρινές Εκθέσεις
Κώστας Λαμπρόπουλος

Αστρολάβος Δεξαμενή 13.05.2016 – 18.06.2016

Την Παρασκευή 13 Μαίου στις 20:30, εγκαινιάζεται στην Αίθουσα Τέχνης "ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ – δεξαμενή " η νέα ατομική έκθεση ζωγραφικής του Κώστα Λαμπρόπουλου, με τίτλο: ' Συνομιλούντα Συναισθήματα '




 



Πρόκειται για μια σειρά έργων μεγάλων διαστάσεων σε καμβά, όπου με την έντονα εξπρεσιονιστική γραφή του ο καλλιτέχνης δημιουργεί έναν δικό του προσωπικό κόσμο αισθήσεων και σιωπής. Εσωτερικοί χώροι ασφυκτικά γεμάτοι από τις υπερμεγέθεις φιγούρες. Άνθρωποι με πρόσωπα αχαρακτήριστα, ενίοτε χωρίς τα βασικά χαρακτηριστικά τους – μάτια, μύτη, στόμα. Με τα μάτια άλλοτε κλειστά και άλλοτε με βλέμματα που κοιτάζουν μακριά αποφεύγοντας την άμεση ματιά στον θεατή ή στις υπόλοιπες μορφές της παράστασης. Σαν ο καθένας να είναι κλεισμένος στον κόσμο του. Μαζί και μόνοι. Τα χρώματα άλλοτε κινούνται σε μια παλέτα θερμών τόνων, με τα κοκκινοπορτοκαλί, κίτρινα και τις ώχρες να δεσπόζουν και άλλοτε σε τόνους του μπλε και της ώχρας, δημιουργούν μια ζεστή ατμόσφαιρα στα έργα του. Το σχέδιο και οι γραμμές έντονα εξπρεσσιονιστικές. Τα πρόσωπα μοιάζουν αδρά χαραγμένα, αλλά χαρακτηριστικά διαπνέονται απόμία γλυκύτητα,που δημιουργείται από κάποια σβησίματα και μαλακά περάσματα στις τονικότητες περιστασιακά.

Οι σκηνές που παρουσιάζει ο καλλιτέχνης χωρίζονται σε 2 κατηγορίες, τις απλές εικόνες της καθημερινότητας, όπου άνθρωποι σε ζεύγη ή και περισσότεροι απεικονίζονται είτε μέσα σε κάποιο σπίτι σε απλές καθημερινές στιγμές, τρώγοντας, βλέποντας τηλεόραση,κλπ, είτε σε κάποιο εξωτερικό χώρο, μία παραλία, ή μία βάρκα να κάνουν κουπί, καθώς και τις σκηνές εκείνες όπου μοιάζει οι μορφές να έχουν μια πιο μυστηριώδη δράση, άλλοτε κρατώντας μεγεθυντικούς φακούς, άλλοτε μια γυάλινη σφαίρα ή έναν φακό με τον οποίο φωτίζουν κάτι σαν να θέλουν να ρίξουν φως σε κάποιο μυστήριο.

Θα μπορούσε κανείς να διακρίνει επιρροές απότα οραματικά και ποιητικά στοιχεία της Μεταφυσικής ζωγραφικής και ειδικότερα του Υπερρεαλισμού του GiorgioDeChirico, συχνά μέσα από τα στοιχεία-σύμβολα που ενσωματώνει ο καλλιτέχνης στα έργα του, όπως μία προτομή αγάλματος ή κάποιες μορφές με πρόσωπα σαν προσωπείο κούκλας, αλλά κυρίως λόγω των αινιγματικών του συνθέσεων και της αμφισημίας των αντικειμένων.

Σε σχέση με την εξπρεσσιονιστική γραφή του καλλιτέχνη, προφανείς είναι οι συνδέσεις με τον γερμανικό εξπρεσσιονισμό και ιδιαίτερα με το έργο του MaxBeckmann, τόσο σε σχέση με τα πλασίματα των μορφών και τις ασφυκτικά γεμάτες συνθέσεις τους, όσο και με πιο μεμονωμένα στοιχεία των συνθέσεων του, όπως για παράδειγμα η αφήγηση μέσα από τρίπτυχα που παραπέμπουν στις μεσαιωνικές θρησκευτικές παραστάσεις των τρίπτυχων στα τέμπλα των ναών, οι οποίες απαντώνται συχνά και στο έργο του Beckmann, με σύγχρονες αλληγορίες και μορφές καθημερινών ανθρώπων εντός τους.

Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αναφέρει σχετικά με την ενότητα αυτή των έργων του:
« Ως καλλιτέχνης θέλω τα έργα μου να συστήνουν ένα περιεχόμενο ενδο-εικονιστικής συναισθηματικής επικοινωνίας. Σε αυτό το περιεχόμενο, με τον τρόπο που απεικονίζω τις ανθρώπινες φιγούρες μεταξύ τους ή σε σχέση με τα πράγματα, εξελίσσεται ένα παιχνίδι "συμπαθητικής αναγνώρισης /ανάγνωσης". Σημειώνουμε ότι η συμπάθεια θεωρείται επιφανειακή και μη αντικειμενική ψυχική γλώσσα. Για να ξεφύγει κανείς από τον έντονο υποκειμενισμό που διέπει τη γλώσσα των ψυχικών αποφάσεων /προτιμήσεων, σε επίπεδο συναισθηματικό μιλώντας, χρειάζεται να εμπλουτιστεί η υποκειμενικότητά του με διαισθητικές ικανότητες και την ενσυναίσθηση.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το συναίσθημα μπορεί να είναι είτε καλός είτε κακός αγωγός στην ανθρώπινη επικοινωνία προσπαθώ να δείξω στα θέματά μου τον αμφίρροπο τρόπο εμπλοκής του σε κάθε περίπτωση. Το παιχνίδι της "συμπαθητικής αναγνώρισης / ανάγνωσης" αναπτύσσεται έτσι ως έλλειψη αντικειμενικότητας και κατανόησης του "άλλου" και ως διακαής επιθυμία συνεννόησης με τον "άλλο". Μεταχειρίζομαι για αυτό το σκοπό πρόσωπα και πράγματα, κινήσεις, χειρονομίες και νεύματα, τα οποία δείχνουν κλεισμένα στον εαυτό τους, τη φόρμα τους και παράλληλα συγκλίνουν σε ένα εικονιστικό σύνολο που ακυρώνει τη μοναξιά και τη σιωπή των εμπλεκομένων μερών. Ανάλογα η μοναχική απασχόληση της σκέψης και της δραστηριότητας με πρόσωπο ή πράγμα από ενδιαφέρον / συναίσθημα και η ενασχόληση με αυτό - ο ορισμός της έγνοιας με άλλα λόγια - ρυθμίζεται από την "πλαστική νοημοσύνη". »





Διάρκεια έκθεσης : έως 18 Ιουνίου 2016, στην Αίθουσα Τέχνης «Αστρολάβος - Δεξαμενή» (Για πληροφορίες: Ξανθίππου 11, Κολωνάκι, τηλ: 210 7294342, 3, φαξ: 210 7293317, www.astrolavos.gr. )  



   Πίσω στις Τωρινές Εκθέσεις